Home Λίστα μελών Υποστήριξη Δωρεάν περιεχόμενο Επικοινωνία Στατιστικά στοιχεία Downloads RSS / XML About
Κατηγορία: Αρθρογραφία SMATV
DiSEqC: ένα σύστημα «πολλών… επιπέδων»

Κατά την εμφάνιση των πρώτων συστημάτων δορυφορικής λήψης, ο δέκτης είχε την «υποχρέωση»  να παρέχει την απαραίτητη τάση των 18 volt για τη λειτουργία του LNB, ενώ η επιλογή της πόλωσης ήταν εφικτή με τη χρήση ενός επιπλέον μηχανικού συστήματος. Στη συνέχεια, για απλοποίηση του όλου συστήματος, τα LNB ενσωμάτωσαν την επιλογή της πόλωσης, ενώ ταυτόχρονα οι δέκτες απέκτησαν δύο τάσεις 14-18 volt, με τις οποίες έδειχναν στο LNB ποια πόλωση να διαλέξει. Όταν η υψηλή μπάντα ήρθε στη δορυφορική λήψη, τότε δημιουργήθηκε ένα νέο σήμα 22KHz, το οποίο άλλαζε στο LNB τις δύο μπάντες μεταξύ τους (χαμηλή και υψηλή). Το επόμενο πρόβλημα ήταν η έλλειψη κάποιου σήματος για εναλλαγή μεταξύ των δορυφόρων. Η EUTELSAT, ευτυχώς, βρήκε λύση άμεσα και -σε συνεργασία με την PHILIPS- δημιούργησε το Digital Satellite Equipment Control ή αλλιώς DiSEqC.

 

            Στην πραγματικότητα, το σύστημα βασίζεται σε μία «ψηφιακή» έκδοση του σήματος 22KHz. Ενώ δηλαδή μέχρι εκείνη την εποχή το σήμα των 22ΚΗz είχε δύο καταστάσεις (ανοικτό ή κλειστό), το DiSEqC στέλνει εντολές χρησιμοποιώντας τα 22 ΚΗz και εκπέμποντας παλμούς διαφόρων χρονικών ορίων και εύρους μέσα από το καλώδιο. Ένα μήνυμα DiSEqC αποτελείται από 4 bit bytes. Τη διαμόρφωση, τη διεύθυνση, την εντολή και την πληροφορία (αν είναι απαραίτητη). Όλα αυτά μέσα σε 53 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Η λύση που έδωσε η εμφάνιση του πρωτοκόλλου αυτού ήταν πολύ σημαντική διότι στηρίχτηκε σε ανάπτυξη απλά του software πάνω στο υπάρχον hardware (κυκλώματα) στους υπάρχοντες δέκτες και στις υπάρχουσες καλωδιώσεις της αγοράς, που δεν ήταν ανάγκη να αλλάξουν. Έτσι το κόστος της όλης αναβάθμισης ήταν πολύ μικρό σε σχέση με το αποτέλεσμα που πρόσφερε. Οι κατασκευαστές, με το πέρας των πρώτων 18 μηνών από την πρώτη εμφάνισή του, δέχτηκαν και έκαναν χρήση του πρωτοκόλλου στους δέκτες, αλλά και στα βοηθητικά εξωτερικά κυκλώματα των εγκαταστάσεων. Παράλληλα, το «έξυπνο» αυτό σύστημα ήταν ανοικτό σε οποιαδήποτε αναβάθμιση ώστε να καλύψει οποιαδήποτε ανάγκη θα παρουσιαζόταν στο μέλλον. Τα βασικά προτερήματά του είναι ότι αυξάνει τη δυνατότητα για παρακολούθηση όλο και περισσότερων τηλεοπτικών προγραμμάτων από διάφορους δορυφόρους με μικρό κόστος, ενώ παράλληλα  «λύνει τα χέρια» των παρόχων των προγραμμάτων όσον αφορά τη μετάδοση και τη διανομή των ψηφιακών υπηρεσιών στους δορυφόρους μέχρι και τον τελικό αποδέκτη.

            Μέχρι αυτή τη στιγμή, υπάρχουν τρεις διαβαθμίσεις του υπάρχοντος πρωτοκόλλου, ενώ υπάρχει πρόβλεψη για εμφάνιση και περισσοτέρων, ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς: Το mini DiSEqC ή αλλιώς DiSEqC Tone Burst, το DiSEqC level  1.x (μονής κατεύθυνσης επικοινωνίας) και το DiSEqC level 2.x (με κανάλι επιστροφής).

            Το mini DiSEqC στην πραγματικότητα επιτρέπει τη μεταγωγή μεταξύ δύο δορυφόρων. Το σήμα των 22KHz χρησιμοποιείται και επαυξάνεται με κάποιο επιπλέον ηχητικό σήμα . Για τη θέση Α τα 22ΚΗz στέλνονται από τη γεννήτρια DiSEqC συνεχώς, ενώ για τη θέση Β στέλνονται διακοπτόμενα. Οι δέκτες που κάνουν χρήση του mini DiSEqC μπορούν να ελέγξουν διακόπτες των επιπέδων (level) 1.0 και 2.0 σε συνεργασία με τα υπάρχοντα «κλειδιά-σήματα» των 14/18 volt και 22ΚΗz.  

            Το DiSEqC επίπεδο 1.0 κάνει χρήση όλου του σετ εντολών του πρωτοκόλλου DiSEqC και στέλνει εντολές για έλεγχο πολικότητας, μπάντας συχνοτήτων, θέσης δορυφόρου λήψης όλα σε ένα ολοκληρωμένο σήμα. Είναι μίας διεύθυνσης επικοινωνίας, δηλαδή οι εντολές φεύγουν από τον δέκτη και διανέμονται στα περιφερειακά κυκλώματα μέσω της ήδη υπάρχουσας εγκατάστασης. Αν στην εγκατάσταση υπάρχουν εγκατεστημένα περιφερειακά, τα οποία είναι ρυθμισμένα σε δευτερεύουσα κατηγορία (slave), τότε αυτά δεν μπορούν να ελεγχθούν από τους δέκτες αυτούς.  

            Το DiSEqC επίπεδο 1.1 είναι μία παραλλαγή και εξέλιξη του προηγουμένου που προσφέρει μερικές επιπλέον εντολές που χρησιμοποιούνται σε εγκαταστάσεις ενός καναλιού επικοινωνίας. Στο επίπεδο αυτό οι εντολές στέλνονται πάνω από μία φορά ώστε να είναι σίγουρη η ανταπόκριση των περιφερειακών κυκλωμάτων. Ελέγχονται πλέον μέχρι και 64 θέσεις δορυφόρων.

            Το DiSEqC επίπεδο 1.2 είναι το τελευταίο του επιπέδου 1 και έχει μέσα του εντολές για έλεγχο μοτέρ κίνησης κατόπτρου, κατηγορίας ενός καναλιού επικοινωνίας. Έτσι και αυτό το επίπεδο λειτουργεί σε εγκαταστάσεις μονών καλωδιώσεων.

            Το DiSEqC επίπεδο 2.0 είναι διπλής κατεύθυνσης επικοινωνίας (με κανάλι επιστροφής από τα slave περιφερειακά). Στηρίζεται στο σετ εντολών του επιπέδου 1.0, με τη διαφορά ότι τα περιφερειακά κυκλώματα στέλνουν απάντηση στον δέκτη για την κατάσταση λειτουργίας τους. Έτσι ο δέκτης γνωρίζει την ύπαρξη ή όχι κάθε περιφερειακού στην εγκατάσταση (reveivermaster, componentsslave). Μπορεί να κάνει χρήση μέχρι και τεσσάρων διασυνδεόμενων διακοπτών και στέλνει τις εντολές μία φορά σε κάθε αλλαγή.

            Τέλος, το DiSEqC επίπεδο 2.1, το οποίο συνδυάζει το σετ εντολών των επιπέδων 1.1 και 2.0. Κάνει χρήση  μέχρι και τεσσάρων ανεξάρτητων (μη διασυνδεόμενων) διακοπτών, εκπέμπει εις διπλούν κάθε εντολή, ενώ επιτρέπει τον τηλεχειρισμό στη ρύθμιση των περιφερειακών κυκλωμάτων. Είναι λογικό λοιπόν να αναφέρουμε ότι το επίπεδο 1 αφορά καθαρά την αρχιτεκτονική των δεκτών, ενώ το επίπεδο 2 αναπτύσσει πλέον και την αρχιτεκτονική των περιφερειακών κυκλωμάτων, τα οποία πρέπει να έχουν τη δυνατότητα επικοινωνίας πέρα από την παθητική ύπαρξή τους στο επίπεδο 1. Το επίπεδο 3, το οποίο είναι τώρα σε ανάπτυξη, περιλαμβάνει ένα επιπλέον κανάλι ελέγχου και αφορά πάλι τους δέκτες (οι οποίοι πλέον θα μπορούν να ελεγχθούν και να ρυθμιστούν μέσα από το κανάλι αυτό). 

            Στο επίπεδο 1, στο οποίο δεν υπάρχει κανάλι επιστροφής, υπάρχουν πολλοί περιορισμοί στην αρχιτεκτονική και τη λειτουργία μίας εγκατάστασης. Η ύπαρξη των πολλών διακλαδώσεων και η χρήση πολλών θέσεων λήψης (μέχρι 64 δορυφόροι) απαιτούν την εκπομπή όλων των στοιχείων και σετ εντολών κάθε φορά που αλλάζει ο τηλεθεατής το πρόγραμμα στον δέκτη του. Δηλαδή κάθε φορά που θέλουμε να παρακολουθήσουμε ένα άλλο κανάλι στην τηλεόρασή μας, ο δέκτης στέλνει από την αρχή ένα πλήρες σετ εντολών που θα αρχίσουν να ελέγχουν έναν-έναν όλους τους μικροδιακόπτες και τα relays της εγκατάστασης που θα οδηγήσουν τη λήψη από τη σωστή δορυφορική θέση (κάτοπτρο)  μέχρι τον δέκτη μας. Η ακολουθία είναι να στέλνονται πρώτα των σετ εντολών DiSEqC (ώστε αν υπάρχει slave περιφερειακό κύκλωμα στην εγκατάσταση να ανταποκριθεί) και εν συνεχεία το τονικό φέρον σήμα και, τέλος, το συνεχόμενο τονικό σήμα των 22ΚHz αν είναι απαραίτητο. Όλα αυτά προϋποθέτουν καλή και σταθερή τάση από τους δέκτες και σωστές καλωδιώσεις χωρίς διακοπές διότι διαφορετικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά οι μικροδιακόπτες της εγκατάστασης χωρίς εμείς να μπορούμε στο τέλος να βρούμε το σημείο του προβλήματος, μιας και δεν υπάρχει στο επίπεδο αυτό επιβεβαίωση σωστής λειτουργίας (με το κανάλι επιστροφής).

Στο επίπεδο 2 έχουμε πλέον το κανάλι επιστροφής, οπότε αν όλα τα περιφερειακά κυκλώματα  υποστηρίζουν τη μέθοδο της απάντησης (slave IC), τότε ο δέκτης  «ρωτάει» και παίρνει απαντήσεις για την  αρχιτεκτονική της εγκατάστασης. Στη συνέχεια, είναι καθαρά θέμα software του δέκτη για την πιο «έξυπνη» χρήση της, ώστε να έχουμε τη λιγότερη δυνατή καθυστέρηση στις διάφορες μεταλλαγές και την ορθή λειτουργία του όλου συστήματος.  Η δυνατότητα «απάντησης» των καινούργιων LNB για την ακριβή συχνότητα λειτουργίας του τοπικού ταλαντωτή μέσα τους είναι ένα βασικό παράδειγμα της χρήσης του καναλιού επιστροφής.

 

Εφαρμογές στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις

            Υπάρχουν πολλές εφαρμογές στη χρήση του πρωτοκόλλου  DiSEqC. Από την πιο απλή εγκατάσταση ενός κατόπτρου μέχρι ξενοδοχειακές πολύπλοκες εγκαταστάσεις. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το αποτέλεσμα της χρήσης είναι αύξηση των προγραμμάτων που κάνει λήψη ο τελεθεατής.

            Στην απλή εγκατάσταση ενός κατόπτρου η χρήση του mini DiSEqC, σε συνδυασμό με ένα επιπλέον full band universal LNB και ενός δεύτερου κατόπτρου (ή και απλού μπράτσου στήριξης δεύτερου LNB αν οι θέσεις των δύο δορυφόρων είναι λιγότερο από 6 μοίρες), δίνει τη δυνατότητα λήψης δύο δορυφόρων με όλες τις μπάντες εκπομπής τους μέσω ενός διακόπτη δύο θέσεων Α και Β. Ακόμα και αν ο δέκτης δεν είναι κατασκευασμένος με mini DiSEqC πρωτόκολλο, υπάρχουν εξωτερικές γεννήτριες που κάνουν αυτή τη δουλειά και ελέγχονται είτε από τον δέκτη (με τη χρήση των 0/12 volt), είτε από τον χρήστη μέσω κάποιου τηλεχειριστηρίου. Έτσι έχουμε τη δυνατότητα χρήσης mini DiSEqC χωρίς καν ο δέκτης μας να το υποστηρίζει. Ένα άλλο παράδειγμα χρήσης (το οποίο θα διαδοθεί αρκετά στο μέλλον και στην Ελλάδα μετά την ανακοίνωση της  εκπομπής του δεύτερου ψηφιακού πακέτου από τις 7 μοίρες ανατολικά) του συστήματος monoblock, δηλαδή δύο κολλημένων LNB σε διαφορά 6 μοιρών με ενσωματωμένο μικροδιακόπτη mini DiSEqC, το οποίο συνδέεται με ένα μόνο καλώδιο σε έναν δέκτη συμβατό με DiSEqC. Χρησιμοποιώντας κάποιους επιπλέον μικροδιακόπτες, μπορούμε να έχουμε λήψη από 4 διαφορετικές τροχιακές θέσεις με όλες τις μπάντες εκπομπής. Η λειτουργία αυτή μπορεί να γίνει με τρεις διακόπτες, όπου ο πρώτος θα λειτουργεί με την «προαιρετική-option» εντολή, ενώ οι άλλοι δύο με την εντολή «θέσης-position», οι οποίοι θα κάνουν και τη μεταλλαγή μεταξύ των ανά δύο εισόδων-θέσεων. Ο δέκτης μέσω των παραπάνω εντολών θα κάνει τελικά λήψη και από τους 4 δορυφόρους.

            Οι μεγάλες πολύπλοκες εγκαταστάσεις λήψης μπορούν να αναβαθμιστούν με μικροδιακόπτες-ενισχυτές με εξόδους για 4 χρήστες και  ταυτόχρονα εξόδους συνέχειας όπου θα οδηγούν άλλους ίδιους ώστε να καλυφθούν τελικά όλοι οι χρήστες. Κάθε χρήστης, βάζοντας στην ατομική πρίζα τον δέκτη με πρωτόκολλο DiSEqC, θα μπορεί να ελέγξει όλους τους μικροδιακόπτες της εγκατάστασης μέχρι να έχει λήψη από όποιο δορυφόρο θέλει και ό,τι πρόγραμμα επιθυμεί. Και σε αυτή την περίπτωση, αν ο δέκτης δεν υποστηρίζει DiSEqC, υπάρχουν επιπλέον γεννήτριες για τη δουλειά αυτή. Έτσι είμαστε σίγουροι ότι ακόμα και αν υπάρξει στο μέλλον τέτοια εξέλιξη που να μην την υποστηρίζει ο δέκτης μας, δεν θα είμαστε αναγκασμένοι να αλλάξουμε δέκτη. Αν ο αριθμός των χρηστών είναι μεγάλος, τότε μπορούν να τοποθετηθούν μικροδιακόπτες-ενισχυτές 8 εξόδων με επιπλέον κόστος, αλλά και μεγαλύτερη ευελιξία και απλότητα στην ολική εγκατάσταση. Προσοχή πρέπει να δειχθεί στο θέμα των παλαιών δεκτών, οι οποίοι έκαναν  χρήση του σήματος των 22ΚΗz όχι για εναλλαγή μπάντας (δεν υπήρχαν τότε universal LNB), αλλά για εναλλαγή θέσης δορυφόρου. Αυτοί οι δέκτες, αν τοποθετηθούν σε πρίζες κεντρικής εγκατάστασης, θα μπερδεύουν τους μικροδιακόπτες, με αποτέλεσμα να μην έχουμε σωστή λήψη (μπορεί ο δέκτης να επιλέγει πάνω μπάντα από έναν δορυφόρο και κάτω μπάντα από άλλο, χωρίς να καταλαβαίνουμε τι κάνουμε) . Για τον λόγο αυτόν, κατά την αγορά ενός δέκτη πρέπει να ελέγχει ο χρήστης τι επιπέδου πρωτόκολλο χρησιμοποιεί. Αυτό μπορεί εύκολα να το διαπιστώσει από το γράφημα που έχει επάνω του ο δέκτης, το οποίο με μικρά γράμματα αναφέρει το DiSEqC level. Βέβαια με την έλευση των ψηφιακών δεκτών και το firmware upgrade (αναβάθμιση λογισμικού) μπορεί στο μέλλον ο δέκτης μας να υποστηρίζει όλες τις εξελίξεις του πρωτοκόλλου αυτού. Όσον αφορά τα περιφερειακά κυκλώματα, αυτά αναφέρουν επάνω τους το επίπεδο του.

Home Page
  Εκτύπωση     Αποστολή     Σχολιασμός  
Το άρθρο αυτό δεν έχει σχολιαστεί από κανέναν επισκέπτη
Γράψτε το σχόλιο σας
Τίτλος σχολίου

Κυρίως μήνυμα

Ονοματεπώνυμο

e-mail



Παρακαλώ συμπληρώστε το εξαψήφιο κείμενο
όπως το βλέπετε στην εικόνα (πεζά / κεφαλαία).



Για να εμφανιστούν τα σχόλια σας, θα πρέπει να εγκριθούν από τους αρμόδιους διαχειριστές του web site.
SMATV

  Εφαρμογή της IPTV σε κεντρική εγκατάσταση.

  Πολυπλεξία προγραμμάτων με διαμόρφωση QAM

  Λήψη ψηφιακών υπηρεσιών και μετρήσεις με πεδιόμετρο

Σύνθετη αναζήτηση
Χρήστης:
Κωδικός:
Αυτή την στιγμή υπάρχουν on-line οι παρακάτω χρήστες
Διαχειριστές 0
Επισκέπτες 58
Σύνολο Χρηστών 58
Current language: Greek Select Language: English
Επανασυντονισμός δέκτη

  
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1
2
3
4
5
Προσωπικά δεδομένα : Όροι χρήσης
© Sat.gr. All rights reserved. 2007